هفته 24 پسرمون

سلام

من و پسرم  داریم هفته‌ی ٢٤ رو می‌گذرونیم. شنبه وقت چکاپ ماهانه بود. خدا رو شکر همه چیز نرمال بود و دکتر برام آزمایش تحمل گلوکز و الفافتو پروتئین رو نوشت.

دوشنبه آزمایش تحمل گلوکز رفتم و تقریباً از ٨ صبح تا ساعت١٠ طول کشید. دو بار خون‌گیری انجام شد و وسط زمان مورد نظر به من یک لیوان گلوکز دادند خوردم که واقعاً خوردنش برام سخت بود. کلاً خوردن هر چیزی تو محیط آزمایشگاه زجر آوره چه برسه به این که محلول گلوکز باشه. خلاصه به خیر گذشت و چهارشنبه  جواب آزمایش رو می گیرم .

 یازدهم اردیبهشت ‌ماه شش‌ماه حاملگی تمام و وارد ماه هفتم میشم که حدود صد روز دیگه تا اومدن پسرمون میمونه و ما تصمیم نهایی برای اسم رو هنوز نگرفتیم به نظر من یکی از سنگین‌ترین وظایف پدر مادری نام‌گذاری هستش که امیدوارم ما توش موفق باشیم پسرمون از اسمی که براش انتخاب میکنیم راضی باشه.

بارداری برای من تا الآن که خیلی سریع گذشته نمی‌دونم بقیه راه چطوری می‌گذره. در ضمن وزنم هم ٥٣ کیلو شده یعنی از اول تا حالا حدود 6 کیلو اضافه شدم از نظر احساسی هم این روزها بیشتر از اینکه به نی نی فکر کنم خیلی وابسته هادی شدم ویه لحظه دوریش حالمو بد می کنه.وقتی کنارشم خوشبخت ترینم ووقتی ازش دورم بدبخت ترین و هنوز به نظر خودم آنرمالم ولی خیلی از قبل بهتر شدم . هنوز انگار گیجم و باورم نمی‌شه کمی بیشتر از  سه ماه دیگه دارم مادر می‌شم. از نظر ظاهری هم دیگه تقریباً معلومه که نی‌نی دارم یعنی فقط شکم دارم و صورتم اصلا تغییری نکرده

فعلا بای تا برم یه چیزی بخورم که من و نی نی خیلی گشنمونه